|
Bedreiging met de dood en doodgezwegen |
Dat Bart De Wever omwille van zijn politieke overtuiging doodsbedreigingen krijgt, is een schande, een Westerse democratie onwaardig.
Het zelfde geldt natuurlijk voor de talrijke intimidaties waarmee mensen die zich tot het Vlaams Belang bekennen te maken krijgen.
Aan dit laatste wordt wel heel wat minder aandacht besteedt. Het Vlaams Belang moet immers doodgezwegen worden of mag enkel vernoemd worden in een negatieve context, hoe vergezocht die ook mag zijn. Dit is voor Vlaamse medestanders de oorzaak en het excuus om zich van het Vlaams Belang te onderscheiden en te distantiëren. Enkel zo mogen zij meespelen met de Belgische machthebbers, terwijl het Vlaams Belang aan de kant blijft staan. Niets doen zegt men, want over de belangrijke oppositiefunctie die ze vervullen wordt zoveel mogelijk gezwegen … ook in gelijkgezinde kringen, want zij gaan zich niet mee verbranden. Zij willen meespelen.
Meespelen is inderdaad het juiste woord. Veel verder komen ze niet. Besturen is immers nog altijd het voorrecht van de echte Belgische machthebbers.
Als het Vlaams Belang hen vanuit de oppositie daar op wijst en aanmoedigt tot het realiseren van hun beloftes en onze gemeenschappelijke doelstellingen: de splitsing van B-H-V zonder prijs, het overhevelen van bevoegdheden naar Vlaanderen, Vlaamse onafhankelijkheid, is het weer mis. “We moeten onze medestanders toch niet bekampen” klinkt het dan.Neen, we moeten zwijgen, dat men kan zeggen dat we niets doen, niet bestaan, doodgezwegen, genocide op 1 miljoen kiezers.
Doodgezwegen en met de dood bedreigd beiden een democratie onwaardig.
België, dat vrije meningsuiting niet verdraagt, is immers geen democratie.België handhaaft zich als een schijndemocratie. Een schijndemocratie, waar een minderheid heerst over een meerderheid die spitsvondig wordt verdeeld, met de dood bedreigd of doodgezwegen.
Rita De Bont
17-8-2008
|
|
|
De dagen schuiven voorbij |
10 juni 2007: Het kartel CD&V / N-VA wint in Vlaanderen ontegensprekelijk de verkiezingen met de belofte niet tot een federale regering toe te treden zonder splitsing van B-H-V en zonder verregaande staatshervorming.
7 november: Alle Vlaamse partijen (met uitzondering van Groen!) stemmen in de Kamercommissie meerderheid tegen minderheid voor de splitsing van B-H-V zonder prijs.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Het Verdrag van Lissabon en het samenwerkingsakkoord |
|
HetVerdrag van Lissabon kan immers niet los worden gezien van een te sluiten samenwerkingsakkoord tussen de Belgische parlementen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Communautaire rel over populieren |
|
Donderdag nacht, 22 mei werd bij meerderheid tegen minderheid in het federaal parlement de begroting goedgekeurd.
Dat op zich is geen nieuws, dat wist men voor de uren durende debatten natuurlijk ook. Wat wel misschien nieuws is, is dat N-VA volledig deel uitmaakt van de meerderheid.Zelfs onze motie om in het kader van het krappe budget en de hoge noden bij al diegenen die van een leefloon of minimumpensioentje moeten leven, de royale dotatieverhoging ten bedrage van 13,043 miljoen euro aan de Saxen-Coburgs niet toe te kennen, kon op geen steun rekenen bij onze republikeinse vrienden. Hun coalitiepartner zou het hun wellicht niet in dank afnemen als zij de moedige daad bij het hoge woord zouden voegen.
De zelfde slaafse volgzaamheid konden we vaststellen bij de stemming over de Vlaams Belang motie om de jaarlijkse subsidie van 125 miljoen euro aan het Brusselse gewest te blokkeren zolang de kieskring B-H-V niet is gesplitst. Nadat bij de vorige staatshervormingen reeds alle eisen van de Franstalige werden ingewilligd, hebben wij immers niets anders meer in handen dan financiële middelen voor Brussel. Wie de belangen van Vlaanderen wenst te verdedigen geeft zijn enige troef toch niet prijs zonder dat daar iets tegenoverstaat…denk ik ten minste. Ik ben mij in ieder geval niet bewust van enige concrete beloftes in verband met B-H-V, noch in verband met de broodnodige staatshervorming. Het valt allemaal nog af te wachten… tot half juli, het moment van de waarheid.
15 juli zou niet enkel duidelijkheid moeten scheppen over B-H-V en verdere stappen in de staatshervorming, maar ook de begrotingscontrole van de juist goedgekeurde en bijna achterhaalde begroting zou moeten afgerond zijn. Allemaal een beetje absurd. Men keurt een begroting goed voor een jaar dat al voor de helft achter de rug is en de speciale sociaal-economische ministerraad die er op volgt en de begroting moet omzetten tot concrete beleidsmaatregelen baart een muis. Gebrek aan opening, gebrek aan enige budgettaire ruimte laat natuurlijk niet toe om zes, of moeten we zeggen zeven regeringspartijen aan hun trekken te laten komen.
Rien ne va plus en Belgique! Het wordt tijd dat ook premier Leterme dat inziet. In plaats van bijna een jaar na de verkiezingen nog een manier te zoeken waarop de regering zal moeten werken, zou hij beter een manier zoeken waarop de deelstaten de volledige federale verantwoordelijkheid kunnen overnemen. Er is al meer dan genoeg tijd, er zijn al meer dan genoeg middelen verloren gegaan! Verder aanmodderen heeft geen enkele zin.
Rita De Bont
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 6 van 15 |
