Toespraken
Sporenviering Mortsel 2012 Afdrukken
Beste Vlaamse vrienden Ook ik wil jullie graag verwelkomen in Mortsel.;Vandaag hebben jullie wellicht niet te lang in de file gestaan of te ver moeten omrijden om hier te geraken, maar je weet toch: Mortsel  is de grootste gemeente van Vlaanderen,  want op normale werkdagen duurt het hier het langste om van het ene uiteinde naar het andere te rijden. Daarbij wil ik  wel vertellen dat  onze burgemeester Ingrid Pira wel heel trots op haar werk is , op haar stad van de toekomst, die in haar reclamefolder eerder op  een “spookstad “ lijkt.   ” Twaalf jaar voorsprong” noemt ze dat.  Ze is er zelfs van overtuigd dat heel de wereld naar Mortsel zal komen kijken om te zien hoe fantastisch men hier  de verkeersproblematiek heeft aangepakt.
Wij wilden jullie dus nog wat extra voorsprong geven door jullie nu al, hier in Mortsel uit te nodigen voor de jaarlijkse sporenviering van het  VB  regio Antwerpen Zuid . Ik zeg wel “sporenviering”, maar  ben eigenlijk een beetje ontmoedigd en van mening dat wij Vlamingen  niet veel te vieren hebben….  Kaakslagflamingantisme…noemt men dat…en zo zijn we niet. We feesten graag en we vinden natuurlijk altijd  wat om te vieren.Ik ken geen enkel volk dat zulke fantastische politici heeft ( en dan heb ik het niet over de VB politici, maar over politiek correcte politici) zulke fantastische politici,  die zonder blozen, met de glimlach hun burgers  een grote mislukking kunnen verkopen als een Godsgeschenk. En dan heb ik het niet over Pira alleen.Jaren lang, jaren voor mijn partijpolitiek avontuur, zit ik in mijn 11-juli-toespraken en anderen te zagen en te zeuren over een Brussel- Halle- Vilvoorde, een onrechtvaardig en ongrondwettelijk kies- en gerechtsarrondissement, dat toch maar niet gesplitst geraakt ; maar beste mensen…. Volgende week is het zo ver…. Met dank aan onze toch zo fantastische Vlaamse politici o.a. onze CD&V politici.Ze zijn er zo trots op dat ze er in Vlaams Brabant een heuse campagne hebben over opgezet.DANK U CD&V………… ONGELOOFLIJK…     en wij maar klagenEen klein detail zijn ze wel vergetenDe splitsing van het kies en gerechtelijk arrondissement is natuurlijk geen doel op zichzelf. De bedoeling is de verfransing van Vlaams Brabant in te dammen en de huidige onrechtvaardigheid en ongrondwettelijkheid weg te werken  en dit -  juist omdat het over een ongrondwettelijkheid en onrechtvaardigheid gaat -  ZONDER PRIJS - natuurlijk en zonder onze  kans op zelfbeschikking  te hypothekeren.Jullie herinneren zich misschien nog wel in 2004 werd er zo een  verklaring  ondertekend door de minister- president van de Vlaamse regering, Bart Somers,  de Vlaamse minister van Binnenlandse Zaken, Paul Van Grembergen ( Spirit),   de Vlaamse partijvoorzitters en De burgemeesters  o.a. een Michel Doomst, die nu nog voor CD&V in de Kamer zit. Er stond in dat zowel de kieskring als het gerechtelijke arrondissement B-H-V diende gesplitst te worden, volgens het door de Vlaamse partijen ingediende wetsvoorstel, zonder dat Vlaanderen daar enige prijs zou moeten voor betalen.  Dat was in 2004, een tijdje voor dat  Open  VLD de regering deed vallen over B-H-V en voor de verkiezingen van 2010 .
 Na  die verkiezingen, was het uitgerekend N-VA, die met al hun mooie beloftes van een grote staatshervorming, een grote overwinning  behaalde, die het voorzitterschap van de commissie Binnenlandse Zaken kon opeisen.   Siegfried Bracke werd voorzitter van die commissie, waar BHV zou behandeld worden,  maar  hij heeft  het wel nagelaten dit bewuste wetsvoorstel op de agenda van de commissie te plaatsen en zij vonden het ook niet nodig  er, zoals wij, de hoogdringendheid voor te vragen …. Kwestie van witte broodjes te kunnen blijven bakken met o. a. de PS. 
Jullie hebben wellicht ook de reclame in jullie mailbox ontvangen: een flesje   N-VA ,  het nieuwste merk After Tjeef.
Nu men hen toch gedropt heeft, voeren ze in de media weer het hoge woord. Ik zeg in de media, maar niet in het parlement, daar speelt de nota De Wever hen nogal parten en  Bart De Wever blijft er afwezig op het cruciale moment. Hij is met zijn verkiezingsbusje het land aan het rondtoeren  en nieuwe beloftes aan het maken, want er zijn weer verkiezingen in aantocht.Jullie hebben die grap wellicht ook gehoord van die Belgische toppoliticus die na een tragisch verkeersongeval bij Sint Pieter terecht komt. Vermits hij niet de eerste de beste was mocht hij kiezen of hij in de hemel wou blijven of naar de hel wou gaan en hij mocht zelf eerst eens gaan kijken. Hij pakt de lift naar beneden, naar de hel, stapt daar uit en ziet daar onmiddellijk een heel aantal ex -collega’s, die daar zitten te pintelieren, schunnige moppen zitten te vertellen, in mooi vrouwelijk gezelschap, den duivel die hen nog ’t een en ander in hun oren blaast,… ja ’t zou erger kunnen. Allé. Ze stappen de lift in, terug naar boven om eens een kijkje in de hemel te nemen. Daar zitten allemaal pilarenbijters met een uitgestreken  gezicht  rijstpap met gouden lepeltjes te eten en naar engelenmuziek te luisteren… redelijk saai.En vraagt Sint Pieter, wat wordt het?“Bah, geef mij toch maar de hel, daar voel ik mij meer thuis” zegt hij.OK, de lift in, terug naar beneden, stapt uit  en wat nu ? Die oude makkers zitten daar uitgemergeld , in lompen, vuilnis te ruimen en de duivel die jaagt hen met een stoofpook nog wat aan. “Wel wat nu” vraagt hij,” gisteren leek dat hier nog beloftevol,  plezant, met knappe vrouwen en zo en nu dit. Dat heb ik niet gewild”. De duivel keek hem aan,  grijnsde breed en zei: “ ja maar gisteren voerden we nog campagne, vandaag heb je voor ons gekozen”Precies zoals in de politiek.Ik kan jullie alleen maar waarschuwen: pas op met de campagnes die men de komende maanden weer op ons gaat afvuren.N-VA pakt  uit met een campagne “ DE KRACHT VAN VERANDERING”
 “NU DURVEN VERANDEREN”Die is goed, wetende dat de Mortselse lijsttrekker  en kandidaat burgemeester, Erik Broeckx,  al sinds 1995  deel uitmaakt van de meerderheid. Hij is 12 jaar schepen en heeft er als schepen voor feestelijkheden samen met  Groen, SP.a en CD&V voor gezorgd  dat de Vlaamse elfdaagse van jaar tot jaar minder om het lijf hebben terwijl hij met steeds meer passie de viering van de “Vaderlandse feesten” aankondigt. Dat is een verandering die kan tellen voor een Vlaams Nationalist (al betwijfel ik dat hij zich zo nog noemt). Verder zal hij na de verkiezingen natuurlijk terug met de zelfde partijen in zee gaan, zoals Bart De Wever in Antwerpen. Ze mogen immers niet anders.Bij monde van Jan Jambon, N-VA-fractievoorzitter in de Kamer, hebben ze toch  laten weten dat na de gemeenteraadsverkiezingen in geen enkele gemeente een akkoord kan gesloten worden met het Vlaams Belang.Met de verklaring van Jambon, mijn politiek secretaris toen ik voorzitter was van de VVB, vallen de maskers van de N-VA definitief af.
 Dat stemt mij  (samen met de verdovende invloed dat ze op de beweging uitvoeren juist nu dat Vlaanderen op een kantelmoment staat), nog het droevigst van al… op deze feestdag.    N-VA heeft altijd gesteld tegen het cordon sanitaire te zijn. Niets blijkt  minder waar. De N-VA heeft het cordon in de praktijk altijd op de meest consequente manier toegepast, om hun kansen bij de traditionele partijen niet kwijt te spelen.Resultaat-          Zoals Bart De Wever al had toegegeven in de nota De Wever, op het ogenblik dat hij nog aan de onderhandelingstafel zat, worden de faciliteitengemeenten uit Vlaams Brabant gesneden en ondergebracht in een afzonderlijke kieskanton Sint -Genesius-Rode, dat Brussel met Wallonië verbindt en de droom van de Wallo-Brux binnen bereik brengt.

-           In plaats van het afschaffen van de faciliteiten, die in hoofde van Vlaamse politici maar tijdelijk waren, worden de faciliteiten, met de grondwetsherzieningen die volgende week zullenl worden gestemd uitgebreid en grondwettelijk verankerd.  -          In plaats van in Brussel, nog altijd de hoofdstad van Vlaanderen uiteindelijk nu eens de taalwetgeving echt toe te passen en er op toe te zien dat men in de realiteit ook overal in het Nederlands terecht kan, worden de Vlamingen, zowel de Vlaams Brusselse vertegenwoordiging in het Parlement als de Vlaamse magistraten als gevolg van de zesde staatshervorming gewoon uit onze hoofdstad verdrongen, gemarginaliseerd. Dit is juist waarom ik van mening ben dat we eigenlijk niet veel te vieren hebben.De Vlamingen vroegen immers een staatshervorming, zei Wouter Beke in de Senaat. Wel ze zullen ze krijgen, zoals ze ook de splitsing van B-H-V zullen krijgen en …onze traditionele partijen zijn er heel trots op.Nu wat ons betreft hoeft zo een splitsing niet, beter geen splitsing dan zo een splitsing.
Maar  wij weten niet wat we willen zeggen ze . Over de prijs die we ervoor betalen, zoals we in het verleden al voor iedere staatshervorming hebben mogen afdokken,  zal Gerolf het wellicht nog hebben.Wij weten immers heel goed wat we willen. De enige partij die geen staatshervorming  vroeg was het Vlaams BelangWij vragen heel duidelijk, en zonder omwegen, een Vlaamse staatsvorming,  of een ordelijke opdeling van België, O2 (of mogen we dat misschien niet meer zeggen? Dan krijgen we weer een proces aan ons been!)Wij weten dat we zolang we verstrengeld blijven in deze Belgische wanstaat, we enkel kunnen meegesleurd worden in het moeras,
-  het moeras van het Europese financiële en  economische fiasco
- het multiculturele moeras van een als maar toenemende Islamisering,
-  het moeras van fysieke en sociale onveiligheid en geweld.Wij hebben met onze Vlaamse feestdag in het verschiet tegen de achtergrond van nieuwe lokale verkiezingen een ander Vlaanderen in gedachten: een onafhankelijk, vrij en veilig Vlaanderen.Ook in ons provinciaal verkiezingsprogramma  en onze lokale verkiezingsprogramma’s  wordt de nadruk gelegd op I. Fysieke veiligheid tegenover criminaliteit en verloedering II. Identitaire veiligheid tegenover immigratie, vervreemding en verfransing III. Sociale veiligheid tegenover armoede en financiële onzekerheid Wij zijn er klaar voor en wij laten Vlaanderen niet in de steek.Het Vlaams Belang is kicking and alive of om het dan toch ook in het Nederlands te zeggen: het Vlaams Belang is springlevend en alert  en dat is natuurlijk al reden genoeg om hier samen onze Vlaamse feestdag te vieren.
Daarbij komt dan nog dat uiteindelijk meer en meer mensen de ogen zullen worden geopend door de opeenvolgende staatsmisvormingen waarbij als maar meer grendels worden ingebouwd, die Vlaanderen verhinderen zichzelf te ontwikkelen en te beveiligen. Meer en meer mensen zullen uiteindelijk beseffen dat België een molensteen rond onze nek is.  Ook Jean-Piere Rondas, voormalig radiomaker bij Klara, hier morgen in Mortsel de gastspreker op de officiële 11-juliviering en lid van de Gravensteengroep, beweert in het boek dat de Gravensteengroep  pas heeft uitgebrachte  “Land op de tweesprong” dat: “Als een staat niet zonder democratie-uitschakelende bijzondere wetten  bestuurbaar is, dan hoort die staat niet te bestaan. Als België niet kan bestaan zonder grendels, dan kiezen we voor de afschaffing van beiden: de  grendels en België” Wij staan dus niet meer alleen als we zeggen “België Barst” . Dat is het positieve gevolg van de zesde staatshervorming, meer en meer mensen zullen inzien dat het binnen België echt niet meer mogelijk is. In 1302 hebben we misschien een veldslag gewonnen terwijl na verloop van tijd de Fransen hebben gezegevierd. Ik ben er van overtuigd dat we met de zesde staatshervorming die nu in de maak is wellicht een veldslag verliezen, maar dat wij uiteindelijk zullen zegevieren. Laten we dus gerust een feestje bouwen en  een glaasje klinken op een veilig, vrij en onafhankelijk Vlaanderen.  

 

 
samenwerkingsakkoord met Zuid-Afrika Afdrukken

M. De voorzitter, collega’s

Mijn partij heeft geen probleem met de inhoud van deze Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Republiek van ZA anderzijds.

 De republiek van ZA ligt ons trouwens nauw aan het hart. 

Wij zijn wel van mening dat de Europese Gemeenschap van de hernieuwing van deze overeenkomst gebruik had moeten maken om meer aandacht te vragen voor een flagrante schending van de mensenrechten, die al sinds 1994 in ZA aan de gang is en dat België daar bij de onderhandelingen over deze overeenkomst had moeten op aandringen.
 Ik heb het hierbij niet enkel over de hoge mate van geweld in het algemeen, maar vooral over de systematische gruwelijke moorden op boeren, hun familie en hun personeel. Sinds  1994 zijn er in Zuid-Afrika al  meer dan 1550 boeren vermoord. Men kan hier terecht spreken van een genocide, daar dit aantal op het  totaal aantal boeren veel hoger ligt dan het relatieve aantal moorden op de totale bevolking van ZA.
 In de landbouwgemeenschap waren er de voorbije jaren  313 moorden op 100 000 terwijl er voor de totale bevolking van ZA  13 moorden op
 100 000 waren.

De Boerengemeenschap is dus een minderheidsgroep die bedreigd wordt en hiermee komt spijtig genoeg de totale voedselvoorziening ,  werkgelegenheid en het sociaal weefsel in Zuid-Afrika onder druk.

Het was onze verantwoordelijkheid om dit probleem onder de aandacht te brengen, zoals het Vlaams Belang had voorgesteld in het Voorstel van resolutie  teneinde de problematiek van de zogenaamde“plaasmoorde” in Zuid-Afrika aan te kaarten bij de Zuid-Afrikaanse regering, de Europese Raad van ministers van Buitenlandse Zaken en in de schoot van de internationale instellingen waarvan België lid is.
Deze resolutie vond buiten mijn partij spijtig genoeg geen steun.

 

Mooie woorden zoals

-           De eerbiediging van de democratische beginselen en fundamentele mensenrechten

-          uitroeiing van de armoede

-          en terrorismebestrijding

hebben geen zin als men ze enkel selectief toepast en een betrokken bevriende overheid, die men zelf aan de macht heeft geholpen, niet voor zijn verantwoordelijkheid durft plaatsen uit schrik om hen te schofferen.

 

Men had gerust in het artikel 86 van de overeenkomst, waar men het eerste lid heeft vervangen, dit vraagstuk kunnen toevoegen aan het lijstje van opgesomde vraagstukken met betrekking tot sociale problemen in de samenleving na het apartheidstijdperk ,  waarover de partijen een dialoog zouden aangaan.

 

Men heeft dit niet gedaan. België heeft hier zijn verantwoordelijkheid niet opgenomen. Dat is een gemiste kans en om dit aan te klagen zal mijn fractie zich bij de stemming over dit wetsontwerp onthouden.

 

 

 
Algemene beleidsnota Volksgezondheid en sociale zekerheid Afdrukken
Mijnheer de Voorzitter, mevr. de Minister, Beste collega’s
De beleidsnota “Volksgezondheid” ontgoochelt ons. Ik had er veel meer van verwacht nadat er al heel wat kostbare tijd verloren is gegaan met de moeizame federale regeringsvorming.  Toen had men het excuus dat men niets kon ondernemen omdat men geen volheid van bevoegdheden had, maar nu er een regering is laten noodzakelijke beslissingen nog altijd op zich wachten
.Daar is misschien een plausibele verklaring voor: Het is beter niet te veel te beloven, dan  zaken te beloven die je toch niet kan waarmaken.
Hierbij denk ik aan wat we vandaag vernomen hebben, nml. dat er bij Bekaert toch  600 werkplaatsen zullen sneuvelen, dit nadat minister-president Kris Peeters op 11 mei 2011 er ons wou van overtuigen dat Bekaert nooit naar het buitenland zou verhuizen, dat ze zelfs meer wilden investeren en dat hun groep hiervoor  ook al heel wat subsidies van de Vlaamse overheid heeft ontvangen. Dit bewijst dat het heel moeilijk is in dit land een accuraat sociaal beleid te voeren, zowel op gebied van werkgelegenheid als op gebied van gezondheid. Alles graait rond de centen
.In uw beleidsbrief draait bijna alles  rond  besparingen. Om de begroting in evenwicht te houden zijn besparingen inderdaad  te verkiezen boven extra belastingen. Maar ik heb de indruk dat men niet bespaart waar het nodig is, waar er overconsumptie is of waar men op een goedkopere manier tot de zelfde resultaten kan komen. Ik denk dat men bespaart waar het het gemakkelijkste is en dat men die besparing op heel korte termijn wil realiseren, zonder even de tijd te nemen om duidelijke doelstellingen met indicatoren te formuleren. De besparingen die men op vlak van Volksgezondheid wil realiseren zijn geen duurzame besparingen en door een ondoordachte besparing kan de kwaliteit van onze gezondheidszorg in het gedrang komen. Ik ben het eens met Prof Lieven Annemans, gezondheidseconoom, die van  een gemiste kans spreekt voor onze gezondheidszorg. Men had van de noodzaak tot besparing moeten gebruik maken om onze gezondheidszorg radicaal om te vormen naar een moderne geïntegreerde gezondheidszorg, waar kwaliteit en efficiëntie en het individu, de patiënt, centraal staan.
 Deze indruk krijg ik niet als ik de nota doorloop.Men wil besparen in het omvangrijke budget dat aan geneesmiddelen wordt besteed.
Dat is op zich positief en nodig, maar men zet weinig in op de afname van het volume, wel op de prijs en men vergeet dat naast  besparen  ook dringend moet worden geïnvesteerd in nieuwe geneesmiddelen, biotechnologische, gepersonaliseerde middelen. Hierdoor kunnen we evolueren  van een geneeskunde die ons geneest, naar een geneeskunde die ons gezond houdt en dit zal op termijn automatisch besparend werken. Hier wordt echter maar heel weinig over gezegd al is een resolutie in die zin al sinds vorige legislatuur  in het Parlement  in behandelin.
.Er wordt ook weinig gezegd over misbruiken dat de farmaceutische industrie soms maakt van patenten, meer bepaald bij de aanvraag van patenten voor producten die geen echte vernieuwing zijn of geen therapeutische meerwaarde hebben, waardoor men wel een hogere prijs bekomt. Hier zou een gepast optreden heel wat besparingen voor het RIZIV kunnen leveren, zonder enige afbreuk aan de kwaliteit van de zorg.
Waar we ook nog heel wat kunnen besparen is in de sector van de ziekenhuizen al is er gelijktijdig  sprake van een onderfinanciering van de ziekenhuizen. Hier mist men zeker de kans voor een noodzakelijke grondige hervorming van de hospitaalfinanciering.
Als men geen correcte financiering van de ziekenhuizen voorziet, financieren zij zichzelf langs allerlei omwegen: groter aandeel in hoger  doktershonoraria in eenpersoonskamers, overconsumptie of verspilling  op vlak van technische prestaties en onderzoeken, wat het geval is in 45 % van de Waalse ziekenhuizen, 40 % van de  Brusselse ziekenhuizen en 9 % van de Vlaamse ziekenhuizen.
Het zou goed zijn de namen van deze ziekenhuizen bekend te maken, maar de  minister weigert dat, al zou een grotere transparantie   misschien tot voorzichtigheid aanzetten.

De wet voorziet in sancties voor ziekenhuizen die illegale PET-scanners hebben, maar die wet is nog nooit toegepast, in tegendeel het gebruik wordt via achterpoortjes in de nomenclatuur terugbetaald.
Anderzijds zijn er 17 Vlaamse algemene ziekenhuizen die te kampen hebben met geen of onvoldoende MNR-capaciteit, wat heel wat ongemak met zich brengt: extra verplaatsingen voor sommige soms labiele patiënten, bijkomende kosten, tijd en kwaliteitsverlies. Het zet  soms aan tot de keuze voor het niet meest aangewezen onderzoek met een CT-scan, waarover het ziekenhuis wel beschikt  en leidt dan bovendien tot onnodige bestraling .
 Het Kenniscentrum voor Volksgezondheid heeft hier al lang een bruikbaar advies over uitgebracht, maar de minister brengt het niet verder dan te melden dat” binnen het RIZIV nagedacht wordt of het gebruik van deze zware apparatuur kan gerationaliseerd worden”. Meer niet.
Vooral  op vlak van de hospitaalfinanciering, mevr. de minister, mist u de kans om van de noodzaak tot bezuiniging geen gebruik te maken om naar een radicaal andere manier van financiering van de ziekenhuizen over te schakelen.
Vandaag wordt kwaliteit of resultaat   niet beloond, alleen prestatie, gewenst of ongewenst, nodig of overbodig. Wanneer vandaag na een ontslag uit het ziekenhuis een patiënt weer moet worden opgenomen wegens complicaties dan heeft het ziekenhuis extra inkomsten en nog erger wanneer er zich tijdens een ziekenhuisverblijf complicaties voordoen of  ontstekingen (besmettingen met de weerstandige hospitaaldarmbacterie)  komt de patiënt in een zwaardere categorie terecht en wordt het ziekenhuis meer voor deze  patiënt betaald. Dat zet niet aan tot voorzichtigheid.U spreekt er wel over “een uitbreiding van de referentiebedragen voor te bereiden”, dat is positief, maar veel te vrijblijvend.
Het lijkt mij dat u de ziekenhuizen een beetje in bescherming neemt en het zelfde geldt voor de ziekenfondsen. Ook hier zijn nog heel wat besparingen te realiseren zonder aan kwaliteit te moet inboeten. De extra hoge administratiekosten van ons gezondheidstelsel geeft ons deze ruimte. Volgens de OESO-statistieken beschikt België over een goed gezondheidsstelsel, maar is het qua kostenefficiëntie van zijn gezondheidsstelsel een goede middenmoter. De administratie van de ziekteverzekering, verspreid over drie niveaus, de overheid, de ziekenfondsen en de verzekeraars, is hier voor een groot deel mee voor verantwoordelijk.
Men kan zich hierbij afvragen of men  geen einde moet stellen aan de situatie waarbij ziekenfondsen rechter en partij zijn, doordat ze eigenaar zijn van talrijke ziekenhuizen en apotheken en anderzijds zetelen in allerlei commissies  die een impact kunnen hebben op allerlei ziekenhuisuitgaven en geneesmiddelenverbruik. Dit zet immers de deur open voor belangenvermenging. Ziekenfondsen zouden zelf meer financiële verantwoordelijkheid moeten krijgen en met mekaar in concurrentie moeten kunnen gaan zoals in Nederland.
Wij zijn niet voor een gezondheidsbeleid dat invloedrijke instellingen beschermt.Wij zijn, mevr. de minister,voor een gezondheidsbeleid  waar kwaliteit en efficiëntie en het individu, de patiënt, centraal staan.
U spreekt over “het evalueren van de behoeften van mensen die aan chronische aandoeningen lijden” en “ nadenken over een geïntegreerde en patiënt gericht gezondheidsbeleid voor chronische ziekten”
Dit is positief maar ik vraag en ik zou er graag op aandringen dat deze evaluatie zonder taboes en vooringenomenheid zou gebeuren. Ik denk hier heel in het bijzonder aan de evaluatie van de referentiecentra voor ME/CVS. Indien het resultaat van deze evaluatie ontgoochelend is ( minder dan placebo) moet men zijn beslissingen radicaal durven herzien en oog en oor hebben voor patiënten die, gebaseerd op nationale en internationale studies, smeken voor een alternatief onderzoekscentrum. Deze problematiek is u ook niet vreemd, maar ik vind er ook niets in uw nota van terug.

Een ander eikel punt, waar in alle talen over gezwegen wordt is: de erkenning van de klinisch psychologen en de tegemoetkoming voor psychotherapie. In Vlaanderen zouden 1 op 4 daar ooit nood aan hebben, maar Psychotherapie wordt in de Vlaamse media al het BHV van de gezondheidszorg genoemd. Dat belooft!
U hebt het terecht over het overmatig gebruik van psychomedicatie in rust en bejaardentehuizen, maar u spreekt niet over het overmatig, legaal of illegaal gebruik bij andere bevolkingsgroepen. U spreekt vb. niet over het overmatig gebruik van Rilatine door jonge mensen, door studenten, wat ook dringen moet onderzocht worden.
In de Strijd tegen verslavingen vinden we trouwens heel weinig terug over de strijd tegen drugs, al is België nog altijd een draaischijf van illegale drugs in Europa oa van de nieuwe synthetische drugs.
 Ten slotte nog iets in verband met dierenwelzijn.Daar worden heel wat stapjes in de goede richting gezet, maar over het verbod op onverdoofd slachten wordt met geen woord gerept. Alle partijen in dit parlement waren het er al in de vorige legislatuur over eens dat zo een verbod, zonder uitzonderingen, er moest komen, maar vermits u niet tot een compromis kan komen met godsdienstige minderheden  in dit land schuift u de democratische meerderheid aan de kant. U schuift deze problematiek voor u uit en hoopt op de overheveling van de bevoegdheid dierenwelzijn naar de deelstaten.
Wel collega’s, mevr. de minister, mijn fractie hoopt ten stelligste op de volledige overheveling van de bevoegdheid inzake gezondheid naar de deelstaten.Wij kunnen uw begroting niet goedkeuren
.Rita De Bont
2-2-2012  
 
Er is een betere weg: Vlaanderen onafhankelijk Afdrukken
Er is een betere weg: VLAANDEREN ONAFHANKELIJKDe ontbinding van België is de meest voor de hand liggende stap voorwaarts in de ontvoogding van Vlaanderen.
Wij zien, zoals N-VA, geen heil in de verdamping en de overheveling op termijn van alle Belgische bevoegdheden naar Europa. Er is immers niemand die gelooft dat grootmachten als Frankrijk, Duitsland of Italië de volledige bevoegdheid over  justitie, politie, migratie en fiscaliteit zullen afstaan.  Het is daarenboven totaal ongewenst. Het obscure en weinig democratische Europese bestuursniveau moet ontvet en gedemocratiseerd worden en zeker niet worden versterkt.
Wij zijn dus voor een opdeling van België. Wij hebben hier geen blauwdruk voor, maar wij hebben wel een aantal strategische krachtlijnen ontwikkeld:
 om  te beginnen de keuze voor een geweldloze en zo rimpelloos mogelijke boedelscheiding, die de economische productiviteit, de sociale verworvenheden en de bestuurskracht van Vlaanderen nergens in het gedrang brengt.
Concreet stellen wij een staatsvorming voor in verschillende fasen, volledig in overeenstemming met het internationaal recht:
-  Eerst een soevereiniteitsverklaring,
-  gevolgd door een in tijd begrensde periode van onderhandelingen met Wallonië   over de boedelscheiding,
- waarna een definitieve Vlaamse onafhankelijkheidsverklaring volgt
- Mits de afspraak dat niemand de rompstaat België zal verder zetten, zullen Vlaanderen en Wallonië dan snel collectief aanvaard worden als opvolgstaten.Ik hoor jullie al denken:”  Als je nog niet eens een akkoord kunt vinden over BHV, hoe zou je dan een akkoord kunnen maken over de splitsing van België ?”
Wel, wij zijn ervan overtuigd dat de onderhandelingen over de boedelscheiding van het Belgische huishouden in principe veel vlotter zullen verlopen, omdat ze niet meer over de toekomst, maar enkel nog over de verdeling van het verleden zullen gaan. De onderhandelingen over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde blijven vooral aanslepen, omdat Vlamingen en Franstaligen met een totaal verschillende verborgen agenda, met het oog op de toekomst, aan tafel zitten.Bovendien stellen wij voor om internationale beginselen van statenopvolging tot leidraad te nemen en deze zijn volkomen geschikt om al onze centrale overheidsdiensten en hun agentschappen op te delen zoals dat vb het geval was in Tjecho-Slowakije. Maar wij hebben Brussel nog.Wat Brussel betreft moeten we af van de non-discussie die zich in het kader van dit debat over onafhankelijkheid steeds afspeelt. Wij willen en kunnen niet wachten tot deze discussie is beslecht. Het Vlaamse dossier inzake Brussel is  ijzersterk. Brussel is van rechtswege de hoofdstad van Vlaanderen en is daarenboven omsloten door Vlaams grondgebied. Gezien het internationaal publiek recht nooit een enclave in een land als autonome staat zal erkennen, lijkt een Brusselse staat een utopie.
Om diezelfde reden is een federatie Wallobrux ondenkbaar, zolang …wij  natuurlijk niet ingaan op de eis van de Franstaligen,  in het kader van hun post-België agenda, om Brussel uit te breiden o.a. met het stukje Sint-Genisius Rode, dat Wallonië met Brussel verbindt.
 In onze zienswijze zal Brussel de enige tweetalige stad van Vlaanderen zijn, met  respect  voor bepaalde taal- en culturele rechten van de Franstalige inwoners.Nog een argument dat tot in den treuren wordt herhaald, is de verdeling van de Belgische staatsschuld, die 351 miljard bedraagt. Het enige obstakel hierin is de keuze van de verdeelsleutel. Maar ook hier kunnen we terugvallen op het internationaal publiek recht. De regels om de schuld te verdelen liggen immers zo goed als vast.
 Het Vlaams Belang is uiteraard van mening dat wie de schuld heeft aangegaan, ze ook dient af te betalen. Maar ook een meer gematigde aanpak behoort tot de mogelijkheden. Dit houdt in dat er over wordt gegaan tot een onderhandelde oplossing. Vanzelfsprekend hoopt ook Wallonië niet al te zwaar financieel belast een nieuwe start te kunnen nemen en in een groot deel van Vlaanderen zal daarvoor begrip zijn.
Concreet zou gewoon in de plaats van het huidige Belgische federale agentschap een gemeenschappelijk Vlaams-Waals agentschap de bestaande staatsschuld beheren en de stabiliteit verzekeren. Berekeningen wijzen uit dat de federale staatsschuld tegen 2022 bijna volledig kan zijn afbetaald. Op deze manier komen we ook tegemoet aan de verzuchting van de EU en aan de druk van de financiële markten.  Kortom: in plaats van  eindeloos te wachten op een zogenaamde verdamping is het beter het heft in eigen handen te nemen en  te kiezen voor een eigen toekomst.
Aan de onderhandelingstafel moeten de Vlaamse partijen de Vlaamse staatsvorming dan ook consequent als stok achter de deur durven hanteren. Op korte termijn effent deze strategie de weg voor de realisatie van Vlaamse verzuchtingen, zoals de propere splitsing van BHV, de afschaffing van de grendelgrondwet en de responsabilisering van de federale entiteiten. Op langere termijn vergroot het in Wallonië de bereidheid om zelf voor het plan B te kiezen en zelf hun toekomst in handen te nemen.  Wij zijn overtuigd van onze argumenten.
 Rita De Bont
2 september 2011          
 
Nieuwjaarstoespraak 2010- 2011 Afdrukken

Dames en heren, Vlaamse vrienden

Als men uitgenodigd wordt om op een nieuwjaarsreceptie het woord te voeren, dan wordt je verondersteld om even terug te blikken op het voorbije jaar, het jaar 2010.
Spijtig genoeg is er op mijn werkterrein, het federale parlement niet veel gebeurd… en zelfs dat is niet nieuw.

De ganse periode die ik in het federale Parlement heb doorgebracht , en dat is toegegeven nog niet zo lang, vanaf 2007, die ganse tijd is er nog niet veel gebeurd. Het is te zeggen van echt broodnodig wetgevend werk is er zo goed als niets  in huis gekomen.

-  In tegenstelling tot alle mooie beloftes na Dutroux werd er bitter weinig  ondernomen om ons rechtsapparaat en gevangenisstelsel te hervormen, om zo een einde te stellen aan de straffeloosheid en de veiligheid  in onze steden en gemeenten op te krikken.

- Er werd zo goed als niets ondernomen  om onze werkgelegenheid op peil te houden,
                                                     om ons gezondheid- en pensioenstelsel te vrijwaren,

- ook niet;  om onze met zoveel moeite bekomen  culturele en sociale verworvenheden in stand te houden. Ik denk hierbij aan onze sociale zekerheid, maar ook aan de culturele democratische verworvenheden zoals gelijkheid tussen man en vrouw, het recht op vrije meningsuiting,  scheiding tussen kerk en staat enz., allemaal zaken die als gevolg van de massale immigratie uit veelal Islamitische landen, in het gedrang komen.

- Met postjes heeft men genoeg geschoven en men is ook genoeg van het ene bestuurlijk niveau naar het andere gesprongen. De ene regering stond nog niet goed op poten of ze werd al vervangen door een andere.

Lees meer...
 
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Resultaten 1 - 5 van 18
[ terug ]