|
De Grote Grondwetsherziening |
|
|
Lijst met grondwetsartikelen die voor herziening vatbaar zijn en onze reactie
BRUSSEL 03/05 (BELGA) = Het kernkabinet heeft maandag het licht op groen gezet voor een ontwerp van verklaring tot herziening van de grondwet.
De regering neemt de lijst van 2007 over en voegt daar nog een vier elementen aan toe.
Elk regeringslid moet de lijst ondertekenen.
Grondwetsartikelen voor herziening vatbaar verklaren, is nodig om tijdens een volgende legislatuur de constitutie te kunnen wijzigen.
En dat is soms nodig om een staatshervorming te kunnen uitvoeren, al verlopen die ook via de herziening van bijzondere wetten.
De regering neemt onder meer de verklaring van 2007 over, die op haar beurt al dezelfde van 2003 was. Daarin staat een reeks artikelen die de hervorming van de Senaat moet mogelijk maken en het fameuze artikel 195, dat de procedure regelt om de grondwet te herzien. Via dit artikel kan in de volgende regeerperiode in principe alles geregeld worden.
Daarnaast voegt de regering nog een viertal andere bepalingen toeaan de lijst. Zo wil ze in titel II van de grondwet het recht op veiligheid inschrijven.
Daarnaast is ze zinnens om toch aan een deel van het fameuze BHV-arrest van het Grondwettelijk Hof uitvoering te geven. Het gaat om de invoering van een verbod om tegelijkertijd voor Kamer én Senaat of voor het federale parlement én een regionale assemblee te kandideren.
De kieshervorming van Verhofstadt I voorzag die mogelijkheid. Om dit te regelen worden de artikelen 49 en 117 toegevoegd aan de lijst.
Drie artikelen (41, 162 en 170) op de lijst hebben betrekking op de organisatie van de provincies. Het gaat onder meer over de provincieraden en de bevoegdheid van de provincies om belastingen te
heffen.
Tot slot staan in de verklaring ook nog drie artikelen (146, 151en 161) die na de verkiezingen de hervorming van Justitie mogelijk moeten maken. Het gaat onder meer over de invoering van een nieuw tuchtrecht voor de magistratuur.
Onze reactie in commissie en plenaire
Gerolf Annemand in Plenumvergadering 6 mei 2010
“Op die manier maakt CD&V nu ruimte voor wat hier een staatshervorming wordt genoemd. Dat zal een staatshervorming zijn die draait rond de vraag welke toegevingen Vlaanderen zal doen om zijn rechten te krijgen. Het komt erop aan die toegevingen zo goedmogelijk in de staatshervorming te kunnen verbergen.CD&V gaat nu naar de kiezer met de mededeling dat ze de kiezer heeft bedrogen. Nu beloven zeniets meer zodat ze de kiezer ongestraft kunnen bedriegen.De situatie van CD&V en Leterme is perfect omschreven door FDF-kopstuk Gosuin, die aangafdat Leterme heel goed staat in zijn kostuum van eerste minister. Het verhaal van de kleren van dekeizer. De fiere Vlaming van 2007 is nu niets meer dan een blote Belg. De CD&V staat naakt voor dekiezer en kan de kiezer enkel de belofte aanbieden dat men het opnieuw gaat proberen.
Ik ben te streng; één ding heeft CD&V immers wel gerealiseerd: het enige akkoord dat tot stand isgekomen – en dat zelfs meteen is uitgevoerd door de Franstalige ministers - is het akkoord over deregularisatie van illegale vreemdelingen.
Alle partijen, behalve de onze, kondigen een grote staatshervorming aan. Er is echter geen programma voor een staatshervorming en er is ook geen debat over. Ik neem aan dat het geenstaatshervorming wordt op basis van de vijf Vlaamse resoluties, want dat debat is mislukt. Is deregionalisering van de arbeidsmarkt het minimum minimorum of worden het enkel wat borrelnootjesmet wat zout? Wordt het een staatshervorming met fiscale autonomie niet, want volgens hem is het devoorbode van de regionalisering van de sociale zekerheid.De enige indicatie die ik heb is die van Siegfried Bracke die wil dat het iets wordt à la Hugo Schiltz.Dat klinkt als een klok in sommige oren, ook in de mijne eigenlijk. Dan wordt het een staatshervormingmet Vlaamse toegevingen inzake de staatsgrens.De Franstaligen vinden trouwens dat de splitsing van B-H-V gecompenseerd moet worden via eenevenwichtig compromis, maar die splitsing is al eenontoereikende correctie van het taalakkoord van1963!
Bij alle staatshervormingen werden bevoegdheidsoverhevelingen naar Wallonië enVlaanderen gecompenseerd door Vlaamse toegevingen. In hetgeen we nadien een nieuwestaatshervorming zullen noemen, zal men de B-H-V-vis verdrinken zodat het voor de gemiddeldeVlaming onzichtbaar wordt dat we wel degelijk een zware prijs hebben betaald voor de splitsing vanB-H-V.Eendracht maakt mak. Alle Vlaamse partijen die de staatshervorming willen, vragen een carte blanchevan de kiezer. Dat is een democratisch deficit, zo een staatshervorming is een valkuil.Weer richt ik me tot één fractie in deze Kamer. Met Open Vld hebben we al afgerekend bij de afgelopen verkiezingen op basis van het mantra van Yves Leterme: "Wie gelooft die mensen nog?". Nu ze ineens de Vlaamse kaart trekken, zouden we Open Vld zogezegd opnieuw moeten geloven, hoewel ze toch helemaal het DNA van een machtspartijhebben. Open Vld zou geloofwaardig zijn indien ze in 2007 hadden gezegd dat ze niet in een regering die mensen nog?
Ik zou me nu tot de Franstaligen willen richten, maar Françis Van den Eynde zal in zijn laatstetoespraak voor deze Kamer in het Frans aantonen waarom wij menen dat de Franstaligen gewonnenhebben.En nu richt ik mij tot iedereen in deze Kamer. Het is een vreemde formalistische gewoonte om elkaarvoor de verkiezingen succes te wensen – natuurlijk niet te veel succes voor het Vlaams Belang, zovoegt men er dan snel aan toe. Deze verkiezingen zullen echter ongrondwettig zijn en de Vlamingen in Vlaams-Brabant discrimineren, en dat is de verantwoordelijkheid enkel en alleen van dezemeerderheid. Ik zal in ieder geval niets ondernemen tegen hen die het discriminerende karakter vandeze verkiezingen juridisch of op andere manieren zullen aanklagen.Stem voor ons en wij zullen in ruil een Belgisch compromis sluiten: dat is het voorstel dat men nuvanuit alle hoeken aan de Vlamingen doet. N-VA laat een ietwat ander geluid horen, daar wil men vandit land een confederatie maken. Ik wens hen veel geluk, maar de radicale Vlaamse beweging heeftaltijd gezegd: “Le confédéralisme, c’est le fédéralisme des cons.” Dit idee zorgt er alleen voordat Vlaams-nationalisten niet doen wat ze zouden moeten doen: weigeren om aan deze neobelgicistische verkiezingen mee te doen.Alle pleidooien voor een akkoord met de Franstaligen worden overgoten met een sausje van surrealisme, chocolade en bier om het allemaal wat vrolijker te doen lijken, maar vrolijk is het de laatste tijd zeker niet geweest.
Alle collega’s hier uit de Kamer zullen elkaar de komende weken de loef afsteken om toch maar tebewijzen dat ze tot een Belgisch akkoord kunnen komen. De alarmbelprocedure werd voor het eerstgebruikt voor de universiteit van Limburg, maar eigenlijk is deze tweede alarmbel de eersteserieuze. En dat is meteen een trauma: ze heeft aangetoond dat de procedure er alleen maar voorzorgt dat de minderheid de positie van de meerderheid kan innemen. Dit democratische deficit zal, net als het cordon sanitaire, niet zonder gevolgen blijven in de toekomst.België is geen democratie en zal het ook nooit nog worden. Dat dit land nog gered kan worden met een staatshervorming, is een surrealistische illusie.”
|
