Er valt nog
niet veel te melden uit het Federaal Parlement. 240 dagen na de verkiezingen is
er immers nog altijd geen regering.
Dat Bart De
Wever “ het monster van het Vlaams Belang in Antwerpen de keel wil oversnijden”
zal wellicht een “slip of the tongue” geweest zijn, een populistische uitlating
om zijn 6+2 onderhandelingspartners te behagen. N-VA gaat immers naar eigen
zeggen tot het uiterste om een Belgische regering te kunnen vormen.
Jullie zijn wellicht geen daklozen, die uit de noodopvang verdrongen worden door illegalen en asielzoekers.
Jullie zijn wellicht geen asielzoekers, die recht hebben op opvang, maar nergens terecht kunnen wegens overbezetting.
Al de ganse periode dat ik in het Federale Parlement zat heb ik de verantwoordelijke staatssecretarissenvoor Fedasil en Maatschappelijke Integratie gewaarschuwd voor de drama’s die ons in de winterperiodes te wachten staan. Noch Arena, noch Turtelboom, noch Van Rompuy, Wathelet, Delizée of Courard hebben er iets kunnen aan verhelpen. Joël Milquet heeft de oplossing: “Er zijn nog 9000 plaatsen in de vakantiecentra van de vakbonden en mutualiteiten beschikbaar.”
Gisteren 5 november werd er in de Sint-Willebrorduskerk te Berchem afscheid genomen van Rudi Van Der Paal, laatst overlevende stichter van de Volksunie en bezieler van een hele lijst Vlaamse initiatieven. De dag voordien kreeg ik het droevige bericht van het overlijden van de stichter en stuwende kracht achterVlaanderen Vlagt en een van mijn voorgangers als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, Ivan Mertens.
“125 dagen na de verkiezingen en nog steeds geen federale regering . De opening van het parlementaire jaar was een opening in mineur: zonder toespraak van de eerste Minister. Een zeer aandachtige nieuwsbrieflezer heeft misschien gemerkt dat ik deze inleiding gewoon geknipt en geplakt heb uit mijn nieuwsbrief van oktober 2007. Heel de wereld is in beweging, soms zelfs letterlijk.” België staat roerloos in een wereld die tegen een adembenemend ritme verandert” schrijft JohanVan Overtveldt in het merkwaardigartikel: “ Een zwarte zwaan boven België” in De Morgen van 14 oktober.
Bart De Wever en Elio Di Rupo praten weer met mekaar. Ze hebben geen andere keuze. Tot vervelens toe herhaalt Bart De Wever dat het einde van België niet aan de orde is, al blijft het blijkbaar, volgens Jan Jambon op langere termijn nog altijd het streefdoel van N-VA. We moeten wel kostbare tijd blijven verliezen, want “Vlaanderen denkt te weinig na over de lange termijn en plan B” beweert hij verder.
De Franstaligen bereiden anderzijds wel degelijk de onafhankelijkheid van Wallonië, annex Brussel voor en hun onderhandelingsstrategie is duidelijk daarop gericht.
Ook in 2007 was dit al het geval. Als ex-voorzitter van de VVB, die het als streefdoel had de Vlaamse onafhankelijkheid op de politieke agenda te plaatsen voelde ik mij verplicht een oproep te lanceren naar alle politieke partijen en verenigingen die het goed voor hadden met Vlaanderen om ook bij ons deze onafhankelijkheid degelijk voor te bereiden. Vlaanderen heeft een ijzersterk dossier en heel wat troeven in handen met betrekking tot de grenskwesties, Brussel, de verdeling van de schuld zowel als de internationale en economische implicaties. Wij mogen enkel niet met lege handen aan de onderhandelingstafel verschijnen om tot een rechtvaardigeordelijke opdeling te komen.
