Installatie Marnixring Max Wildiers

Ongelooflijk, maar vandaag is het dan zover.
Nadat,ongeveer anderhalf jaar geleden, precies in dit zelfde auditorium, de meeste van onze leden hun eerste schuchtere pasjes in de wereld van de MR hebben gezet., ter gelegenheid van de installatie van MR. Lieven Gevaert, worden we vandaag zelf geïnstalleerd als volwassen lid van de Marnixringfamilie.

We kunnen terugblikken op een aangename, bewogen en interessante groeiperiode. De aankondiging van onze geboorte was voor sommigen misschien een schok, maar zoals het gewoonlijk gaat bij de verschijning van nieuw leven, hebben ook bij onze opname kommer en kwel plaats geruimd voor gelukwensen en vreugde.
Onze twee peetringen MR. Antwerpen Centrum en MR. Voorkempen Pater Stracke hebben ons, vooral door toedoen van Herman Geuens en Servaas de Vylder alle vriendschap, steun en warmte gegeven,waar een pasgeborene toch zo'n grote nood aan heeft. Ik wil hen hiervoor heel hartelijk danken.
Geleidelijk aan heeft ook de bredere MR-familie kennis gemaakt met hun jonge telg.
MR. Lieven Gevaert was hierin wel een voorloper, want zij hadden reeds voor onze geboorte met ons te doen. Hun stichtend-voorzitter Paul Fleerackers was eigenlijk mijn eerste, clandestiene secretaris en we hebben steeds, vooral in de eerste, soms moeilijke levensmaanden, op zijn sympathie en aanmoediging kunnen rekenen. Jammer dat Paul hier vandaag niet kon aanwezig zijn.
Maar met de andere Antwerpse ringen hebben we ook reeds goede banden gesmeed.
We mochten reeds bezoekers ontvangen van MR. Mechelen Rembert Dodoens, MR. Hanze en net een paar dagen geleden een ringbezoek van MR. Kempenland, wat ons het aangename gevoel van aanvaarding bijbracht.
Met MR. Antwerpen Violier organiseerden we een themanamiddag rond Vlaams / Nederlandse samenwerking, waar Vlaams volksvertegenwoordiger Herman Suykerbuyk en Nederlands senator Andries Postma als gastsprekers optraden.
Als adolescente ring bekommerden we ons reeds over de lotsbestemming van het adolescente Vlaanderen.

Vlaanderen noem ik adolescent omdat het, volgens Andries Postma , na een strijd van 160 jaar, gedurende dewelke het de periode van taalbeweging en de periode van politieke beweging doorworstelde, met de derde en laatste fase van de bevrijdingsstrijd bezig is. Deze fase is de periode van de brede maatschappelijke beweging, die ook de economie en met zich de technologie en wetenschap insluit. Zij is misschien, in tegenstelling met de vroegere romantische taalbewegingsperiode en de daaropvolgende emotionele politieke bewegingsperiode eerder rationeel van aard.
Volgens Max Wildiers, naar wie onze ring werd genoemd en die hier zo prachtig is beschreven door Prof. Mertens, moet een verhoogde rationaliteit wel gepaard gaan met " meer cultuur " , meer cultuur om van onze technologische wereld ook een humane wereld te maken.

Daarom precies, zijn we zo dankbaar, dankbaar tegenover al onze Marnixvrienden, dankbaar tegenover het hoofdbestuur en tegenover Leo Verduyn, voorzitter van de stamraad, dat we samen met hen, de doelstellingen van de Marnixring kunnen verwezenlijken en trouw aan de Nederlandse stam, de Nederlandse cultuur kunnen verspreiden en bevorderen.
We zijn het immers niet allen schuldig aan onszelf, aan onze voorouders en onze kinderen, dat we onze eigen Nederlandse cultuur bevorderen, we zijn het ook schuldig aan Europa.
Volgens Luc Martens, Vlaams minister van cultuur, is culturele verscheidenheid een grote economische troefkaart van Europa, maar ook de mensheid in het algemeen vindt baat bij deze diversiteit.
Prof. Emeritus Louis Baeck, schrijver van het boek " De wereld is ons dorp " kwam zelfs tot de conclusie dat ondanks de voortdurende schaalvergroting en mondialisering, de mens toch niet tot een wereldburgerschap kan komen, maar dichter bij huis wil zijn. Dat hij het regionale en de etnoculturele context nodig heeft. Niet in frustratie, maar in het rustig besef van de waarde van de eigen identiteit wortelt onderlinge verdraagzaamheid.
Een grotere Europese eenwording is onafwendbaar.
Het is aan ons om mee te bouwen aan een humaan Europa; een Europa der Volkeren; geen grijze smeltkroes, maar een Europa waar plaats is voor diversiteit; geen copy van de Verenigde Staten van Amerika, maar een structuur, gebaseerd op eigen eeuwenlange geschiedenis en cultuur.

Wij worden vandaag als volwassen ring in de Marnixgemeenschap erkend;
Wij hopen dat ook Vlaanderen weldra opgenomen wordt in de gemeenschap van volwassen staten om als zodanig volwaardig te kunnen meebouwen aan een vreedzaam, welvarend en harmonieus Europa, aan een humane en harmonieuze wereld.
Opnieuw volgens Max Wildiers ( Kosmologie in de Westerse cultuur ), met wiens woorden ik hier graag wil afsluiten, is het verloop van de geschiedenis niet van tevoren vastgelegd, maar vertolken alle vooruitzichten omtrent het verdere verloop van de geschiedenis de diepste droom, het onuitgesproken verlangen dat in de mensheid leeft... De verwezenlijking hangt echter geheel af van wat wij zelf zullen beslissen, in het bewustzijn van onze vrijheid en van onze verantwoordelijkheid.

Ik ben ervan overtuigd, beste vrienden, dat de leden van onze ring, Marnixring Max Wildiers, hierin graag in alle vrijheid hun verantwoordelijkheid opnemen.
In hun naam dank ik jullie dan ook van harte voor onze installatie, voor jullie inzet, voor jullie aanwezigheid en interesse.

Rita De Bont
voorzitter MR. Max Wildiers
Mortsel, 30 mei 1998