Marnixring Max Wildiers

Marnixring Max Wildiers is ontstaan in het kielzog van het derde Algemeen Congres van de Marnixring in 1995.
In sessie 5 werd reeds grondig nagedacht over jongeren en verjonging met als resultaat 2 resoluties waarvan de tweede: “Wil de Marnixring de jeugd aanspreken en er wederzijdse engagementen mee aangaan, doet hij er goed aan zichzelf wezenlijk te vernieuwen en anachronismen zoals zijn niet-gemengd zijn of zijn financieel-elitair lijkend karakter weg te werken.” Hiermee stond de deur open voor de opname van vrouwen in de Marnixring. Stichtend voorzitter Rita de Bont bleef niet bij de pakken zitten en verzamelde, aangemoedigd en geholpen door P. Fleerackers , voorzitter van de toen pas opgerichte ring MR Lieven Gevaert, in de loop van 1996 een twintigtal mannen en vrouwen rond zich. Hieruit zou de kiem van een nieuwe ring ontstaan, een ring die van bij het begin pluralistisch zou zijn, zowel ideologisch als naar leeftijd en geslacht.
Uiteraard stonden alle kandidaat-leden voor 100% zowel achter de doelstellingen van de Marnixring als de resoluties van het derde congres.

Met het overlijden van de Antwerpse cultuurfilosoof, vernieuwend theoloog, wereldburger en Vlaams nationalist, Max Wildiers, op 17 augustus 1996, lag de naamkeuze van onze ring in oprichting voor de hand.
Bij onze installatie op 30 mei 1998 in het auditorium van Agfa-Gevaert te Mortsel sprak Prof. Dr. Em. Herman Mertens, leerling en vriend van pater Wildiers de feestrede uit. Hij herinnerde ons aan Max Wildiers’ laatste vaarwel, waarin hij nog steeds getuigde dat het zijn grootste vreugde is geweest dat hij in de naoorlogse jaren velen heeft kunnen helpen, die door, wat hij een barbaarse repressie noemt, werden getroffen en dat het hem speet dat hij niet meer voor al zijn vrienden en familie heeft kunnen doen.
Deze vriendschap en dienstvaardigheid willen wij leden van Marnixring Max Wildiers verder zetten, zoals af te leiden valt uit onze activiteiten en de verschillende projecten die we steunen.
Tevens willen wij meewerken aan de daadwerkelijke vertegenwoordiging van Vlaanderen in Europa en in de wereld en de instandhouding en verspreiding van onze Nederlandse taal en cultuur , dit alles in een geest van onderling respect en onafgebroken dialoog, waarvoor wij de Marnixring als een belangrijk forum beschouwen.